saklı bahçe

saklı bahçe, hayat

 

Kendinle başbaşa kalmak için kaçabileceğin bir ütopik ada misali .Hayallerinle başbaşa kalabileceğin bir cennet köşesi..Ya da yaralarını kimseye göstermeden sarmak için saklandığın bir yer.

Ben o bahçede kendimle başbaşa olmayı seviyorum,yalnızlığımda mutlu olmayı deniyorum çalınmış kısa bir an bile olsa o an'ı yaşamaktan mutluyum şu anda olduğum gibi.

Herşeyi ve herkesi öyle hızlı tükettiğimiz günümüzde  zorunlu olarak öylesine koşturmaca yaşıyoruzki bazen kendimizi bulabilmek,affedebilmek,iç hesaplaşması yapmak,yalnız kalabilmek ya da sadece hayal kurabilmek için herkesin mutlaka bir saklı bahçesi olmalı.

Benim var,sizin bahçeleriniz de sizi beklemekte...

Date: 12 July 2008, Saturday
Comments (0) | Add Comment | More

maskesizler

maske, hayat

 

İster iş hayatımızda olsun, ister özel hayatımızda gerçek bizi görebilen,ruhumuzu çıplak gösterdiğimiz,incitmesinden  sahiden korkmadığımız kaç kişi var hiç düşündünüz mü?

Kaç kişi içimizdeki gerçek  bizi görebilir?Duvarlar,perdeler,maskeler ve zırhlar geçek bizi göstermekten uzak ve biz korkularımızın esiriyiz... çünkü böylesi daha güvenilir!Zaaflarımızı,açıklarımızı,yürek yaralarımızı,hayal kırıklıklarımızı,insani duyguları gizlemek işimize geliyor gerçek bizi gören,bilen olmasın biz yine gülümseyen,hayata hep meydan okuyan,rüzgara duran tavrımızı gösterelim,kanayan yaralarımızı varsa gerçek dostlar bilsin o da varsa!Yoksa gider yalnızlığımızda sararız nasılsa yaralarımızı.

Tamam hayat bizi korkak yaptı,incitmekten,yaralanmaktan korkuyoruz ve maskelerin,duvarların,zırhların arkasında yaşamayı seçtik.

Oysa insanız ya!Ben maskemi attım,incinebilirim ama korkak değilim artık.

Maskesizler parmak kaldırsın!

Date: 12 July 2008, Saturday
Comments (0) | Add Comment | More

Çok kullanılmış ucuz beyin var

hayat, kadınlar

 

Geçenlerde arkadaşımla konuşuyorduk derken konu döndü dolaştı kadın erkek ilişkisindeki çıkmazlarda boğulmaya başladık.Tabi ben yaşça daha büyük ve tecrübeliyim ya başladım ona derin deneyimlerimi anlatmaya.

Hani fıkrada olduğu gibi kadın beyni çok ucuz çok kullanıldığından, erkek beyni ise çok pahalı az kullanıldığı için.

Aslında onu teselli etmeye çalışırken hepimizin aynı şeyleri istediğimizi yüreğimde hissediyordum.

Günümüzde kadın da erkek gibi çalışmaya hayatında var olma savaşı vermeye çalışıyor .

Tabi kariyer filan söz konusu değil çünkü genel anlamda kadınlar eşi ve ailesi için zaten onu gözden çıkarmıştır.Evde ve işte 24 saat hizmet veren bu tuhaf yaratık sadece takdir edilmek ve anlayış ister.Bunu sadece eşinden,sevgilisinden bekler.Sözleriyle,davranışlarıyla eşi onu onore etsin içten içe hep bekler  kırk yılda bir de olsa razıyızdır.

Dünyanın neresinde yaşarsa yaşasın her kadın eşinden,sevgilisinden sadece anlayış bekler,pahalı ve marka hediyeler bizi mutlu etmeye inanın ki yetmiyor.

Erkekler eve gelir gelmez salondaki kanepeye kendini atıp Tv.nin karşısında otel ve restorant hizmeti beklerken biz süper anne ve süper eş modunda olmak zorundayız.İşten gelmişsin,çocuk hasta,kapıcı servise çıkmamış,evde yemek yapacak malzeme yok kimin umurunda sen süpersin yaparsın bişiler.Anlayış istiyoruz!

Erkeklerle kadınların başka gezegenlerden geldiğini,beyinlerinin  ve hamurlarının farklı olduğu gerçeğini kabul etttikten sonra hayat kolaylaşacaktır.

Hiç bir erkeği ki bu oğlunuz bile olsa değiştirmeye çalışmayın,Ondan sizi anlamasıni veya fedakarlıklarınızı takdir etmesini beklemeyin emin olun daha az incinirsiniz.

Date: 12 July 2008, Saturday
Comments (0) | Add Comment | More

Taş gibi ağırım

hayat

 

Hatalar,kaçırılan fırsatlar,belkiler,keşkeler,yanlışlar,yanlış anlaşılmalar,yaralanmalar,dağılmalar büyütüyor belki  hamdım piştim yandım ..ama herşeye rağmen kendimi affetmek öyle zorkiL Kendime bile ağır geliyorum .Taş gibi ağırım işte! Taşıyamıyorum işte fazlayım bana rağmen bana bile. Hayat yorgunu mu demek doğru olur hayat bezgini mi adını sen koy ona bile takatim yok.

Yılların ,yolların ve insanların yıprattığı bir yerlerde kayboldum,nasır tuttu dediğim yaralarım meğer hala tazeymiş , kasımpatları hala bıraktığım yerde ve ben kendimi kaybettim arıyorum hükümsüzdür işteL

Hani her şeye ve herkese rağmen var ya onu yaşamak bile yordu beni.

Ne kadehlerde boğmak istiyorum ne de unutmak ..Ne istediğimi de bilmiyorum artık.Umutsuzca kendimi affetmeye de çalışmıyorum artık çünkü asla affetmeyeceğim bendeki aptal,kafasız beni.Yaşattıklarından dolayı hep suçlayacağım herkesi affederim O'nu asla!

Ay ne manasız ne saçma bir yazı bu.Kendime verdiğim bu ceza hiç bitmeyecek.

Gittiğim her yere hapishanemi  götürdüğüm yetmedi satırlara taşıdım yüreğimin ağırlıyla onpunto çöksün diye.Dağılan parçalarımı zor topladım ama hayat hala dağıtıyor beni.. Ağırım,yorgunum,bezginim,tükendim hayat tüketti beni.Yarın ne olur bilinmez belki tüm kırılmışlıklarımdan yeni bir ben olurum ya da eski ben ile devam ederim.Kimseye kızgın ve öfkeli değilim öfkem,sinirim,kızgınlığım,nefretim sadece kendime.

 Şimdi ruhumu beklemem lazım o çok gerilerde kaldı ..Hayat savurdu beni. Ruhum bedenimden çok geride bir yerde.Neden gülmez bu hayat bazılarına?...

Date: 12 July 2008, Saturday
Comments (0) | Add Comment | More