Yaşam bize sunulmuş bir armağandır!

İşin tuhafı herkesi,herşeyi olumsuz eleştirmeye,sürekli tüü,kaka demeye toplum olarak alıştık.Hiç bir başarı alkış görmüyor kolay kolay, içte içe kıskançlıkla dudağımızın ucuyla öylesine bir övgü çıkarsa ağzımızdan ne ala!Hep kötümser,olumsuz ve mutsuz olmayı sevdik mi nedir?Sadece benim üstüme yapışmamış bu elbise sanki tüm toplum aynı elbiseden giyiyor!

Yargılamadan ipe asmaya,hep bardağın boş tarafından bakmaya,kendimize acımaya öyle alıştıkki hayatta şükredecek ne çok şeyimiz olduğunu unuttuk;hayallerimizi ve gülmeyi unuttuğumuz gibi.

Oysa uyandığımız hersabah içinTanrı'ya şükrememiz gerekiyor,sağlımız,işimiz,ailemiz,sevdiklerimiz .....bu liste uzar gider şükretmeyi hatırlarsak!

Pollyanna'cılık oynamaktan bahsetmiyorum sadece biraz hoş görülü,sevecen olmaktan birbirimize saygı duymaktan,pozitif olmayı denemekten,sokakta,asansörde gördüğün tanımadığın insanlara bile gülümsemekten,merhaba demekten,kendimizle,dünyayla barışmaktan söz ediyorum.Yani kendimden.

İyi Aylin'i çıkardım çekmeceden!

Date: 12 July 2008, Saturday
Comments (0) | Add Comment