yazmak

yazmak

 

İlk önceleri anlayamadım,farkı farkedemedim.Çok uzun yıllardır yazmaya ara verdin kızım dedim kendime açılırsın olmadı bir türlü ...Kısırlaşmıştım,kabız olmuş gibi yazıyordum artık hatta yazamıyordum   okumaya ve yazmaya tutkun,edebiyat aşığı olan ben eskisi gibi yazamadıkça daha da kasar oldum kendimi ve kastıkça da hiç yazamaz oldum.

Şimdi itiraf ederken artık sarsmıyor bu düşünce; sanırım hayallerimden vazgeçmiştim,yazarak para kazanamayacağımı,yazarak var olamayacağımı kanıksamıştım.Ve  bence en kötüsü vazgeçmiştim kendimle yarışmaktan,yazmak tutku olmaktan çıkmıştı!

Ama nedense yıllar sonra yazamadığımı farkettiğimde bu beni acıttı..Yüreğime kıymık değil adeta sopa battı hem de kanırta kanırta!!!Üstelik iki güzel dostum Pelin ve Yamaç habire yazmalısın diye dürterken yazmalıydım ama nasıl?..

Bir zamanlar insanların beni okuması gibi bir isteğim vardı,hayallerim vardı ki ben onları bir çekmeceye kilitleyip anahtarı denize atmadan önce.Sonra yıllar geçti  baktım eski aşk hiç ölmemiş hala 18'lik yüreğim kıpır kıpır ben ne kadar yaş alsamda içimdeki 18'lik çocuk(!) hala yazma isteğiyle kıvranıyor..söz geçiremedim...deniyorum güzel olmasa da silmiyorum gönderiyorum yayına ..biliyorum bir kez okusam sileceğim ve okumadan göndermeyi tercih ediyorum.Kopuk,bölük börçük ve anlamsız hatta imla yanlışları bile umurumda değil artık çünkü yeniden yazmaya çalışıyorum bir lise öğrencisi kıvamında dahi olsa!

Eskimiş hayalin peşine başka nasıl düşebilirim yeniden?

Date: 12 July 2008, Saturday
Comments (0) | Add Comment